Noord-Corfu 
Wij in het westen maken lang niet zoveel gebaren als de mensen uit culturen rond de Middellandse Zee. Vooral de Grieken staan bekend als kampioenen in het maken van gebaren terwijl ze praten.Hun handen, lichaam en gezicht staan nauwelijks stil en soms kun je al vanaf een afstand van vijftig meter inschatten waar ze over spreken. Op andere momenten is het moeilijk, tenminste voor ons westerlingen, omdat de Griekse gebaren soms wat anders betekenen dan bij ons.
Nee
In plaats van hun hoofd te heen en weer te schudden, zoals wij, hebben Grieken een andere onbeschrijflijke manier om 'nee' te zeggen. Dit doen ze door hun hele hoofd naar achteren te bewegen en tegelijkertijd met hun tong te klikken. Soms zijn deze bewegingen zo subtiel en vlug dat je geen idee hebt of de ander al geantwoord heeft. Dus herhaal je de vraag opnieuw en opnieuw tot je ontdekt dat hij al die tijd al 'nee' heeft gezegd.
Ja!
Ook ja wordt op een andere manier uitgedrukt. Er wordt dan een zijwaartse beweging met het hoofd gemaakt, waarbij de ogen licht worden gesloten als het hoofd omlaag gaat. Het lijkt het meest op de hoofdbeweging die wij maken als we ergens over twijfelen. Het lijkt ook meer op ons 'nee' dan op ons 'ja'! Verwarrend, omdat het Griekse woord voor ja wordt uitgesproken als: ne! Dit lijkt ook al op nee!
Kom hier!
Als Grieken andere wenken: "kom hier!", doen ze dit met de palm van hun hand naar beneden. Ze knijpen dan hun hand open en dicht, waarbij hun vingers op een neer gaan.
Voor ons lijkt het juist alsof ze willen zeggen: ga weg! of ga een beetje achteruit. Dat is nogal verwarrend, want hoe verder je naar achteren stapt hoe heftiger ze beginnen te gebaren. Wij wenken iemand met de palm van ons hand omhoog en niet omlaag.
Ik wil je iets vertellen
Dit vindt plaats door het aanraken van of kloppen op de onderlip met de vinger. Dit kan ook gemakkelijk verkeerd begrepen worden. Het lijkt alsof je gevraagd wordt om stil te zijn. Het wordt vaak toegepast na het 'kom hier-gebaar'. De betekenis van deze twee gebaren na elkaar betekent gewoonweg: Kom hier, ik wil je wat vertellen.
Wat wil je, wat bedoel je?
Met een vragende blik in zijn of haar ogen kantelt de griek het hoofd van de ene zijkant naar de andere. Dit betekent gewoonlijk dat de Griek niet heeft begrepen wat je vroeg. Hij of zij vraagt je hiermee om het te herhalen. Het kan ook zijn dat hij of zij vraagt wat je wilt.
Dank je wel mijn vriend!
Het ja-gebaar wordt gevolgd door een gebaar met de rechter hand op het hart. De Griek staat daarbij gewoonlijk tegenover je en het gebaar wordt dan natuurlijk aangevuld met een verbale verklaring. Maar dit gebaar kan ook als dankteken vanaf afstand worden gemaakt.
Je bent een idioot!
Hierbij wordt hand omhoog gestrekt met gespreide vingers in de richting van een ander. Het is een bekend gebaar, dat veelal bij ergenissen in het verkeer wordt toegepast. Er is een benaming voor dit gebaar: Mutza (Moetza) en een werkwoord: mutzono, mutzonis, enzovoorts... Zo kun je beter niet groeten op deze manier of vijf bier bestellen, want dat zal zeker verkeerd worden uitgelegd.
Kerkgebouw
In een kerkgebouw (orthodox) is het niet aangewezen te gaan zitten met gekruiste de benen. In Griekenland is het enige kruis dat mag worden uitgebeeld in de kerk "het kruisbeeld". Is eerder een houding dan een gebaar maar je komt wel beleefd over als je het dus niet doet.
Gebaren in de Griekse mythologie
Dat Grieken zulke heftige gebaren maken, is waarschijnlijk altijd zo geweest. De intense gebaren zijn zelfs terug te vinden in de Griekse mythologie. Lees hier een passage uit De ontvoering van Europa waar Narsiccus oog in oog komt met zijn eigen spiegelbeeld, waarop hij verliefd wordt:
In zijn opgewondenheid begon hij gebaren te maken, waarop twee sneeuwwitte armen elk van zijn gebaren herhaalden. Maar toen hij, aangemoedigd door haar liefdevolle blikken en gebaren, haar in zijn armen probeerde te knellen, verdween zij even snel als de eerste keer. Telkens en telkens werd hetzelfde gebarenspel herhaald en telkens ontglipte de nimf aan zijn aanraking.
