Geschiedenis van Corfu

De historische data van Corfu - Al in de antieke tijd werd Corfu Kerkyra of Korkyra genoemd, maar het eiland heeft in het verleden vele namen gekend als Phaeakia, Makris, Drepane, Herpe, Kassopaea en Homerus noemde het eiland Scheria. Hier volgt een korte samenvatting van de geschiedenis van Korfoe.

40.000 v.C.
Vanaf ongeveer 40.000 voor Chr. werd Corfu al bewoond. Dit werd aangetoond door archeologen die vondsten deden in een grot op de Ayios Mattheosberg. Bij Sidari deden archeologen vondsten uit het Neolithicum. Korfoe was vroeger geen eiland. Tijdens de Neolithische tijd is het ijs gaan smelten aan de polen waardoor de hoogte van de zeespiegel steeg, hierna is het pas een eiland geworden.

7000-1000 v.C.
Bij Afiona, Ermones en Kefali (Noordwesten van Korfoe) zijn vondsten gedaan uit de bronstijd (2000 v.C) Tijdens de Bronstijd waren er 3 grote beschavingen en machten in de Middellandse zee: de Minoische beschaving, de Myceense beschaving en de Cycladische beschaving.

775-760 v.C.
Rond deze tijd kwamen de eerste Grieken op Korfoe. Het waren immigranten uit Eretria. Eretria is vandaag de dag een klein dorpje in de buurt van Chalkis in Evia. In die periode behoorde Eretria samen met Chalkis tot de belangrijkse handelssteden van Evia.

734 v.C.
Korinthe, dat in die tijd een grote handelsstad was, maakte in 734 v.Christus van Corfu een eigen kolonie. De handel bloeide en vlug werd Korfoe een belangrijk handelscentrum. Doordat het sterker en machtiger werd en best van veel onafhankelijkheid mocht genieten ging Kerkyra zelfs haar eigen kolonies oprichten op het vaste land.

664 v.C.
Dit was het jaar van de beruchte zeeslag tussen Corfu en Korinthe. Korfoe was ondertussen machtig genoeg en vocht voor de volledige onafhankelijkheid. Het werd een glanzende overwinning voor de Korfioten.

431-404 v.C.
Peloponnesische oorlog. Een van de oorzaken was de goede samenwerking tussen Korfoe en Athene tegen Korinthe. In deze periode heeft het eiland ontzettend geleden en is vanzelfsprekend erg verzwakt. Het leger van Corfu was niet meer sterk en het gevaar voor invasies van buiten werd groter en groter. Corfu werd aangevallen door Tirannen uit Sicilie en Koningen uit Epirus en Macedonie

375 v.C.
Sparta valt Corfu aan maar de Atheners komen op tijd om een helpende hand te reiken met als gevolg dat de Spartanen weggejaagd worden.

338 v.C.
Corfu wordt 35 jaar lang bezet door de Macedoniers. Men zegt dat Alexander de Grote onder de indruk was van de schoonheid van het eiland.

229 v.C.-395
De Romeinen komen voor het eerst op Korfoe. Het was de periode dat de Illyriers, een volk uit Zuid Italie , het eiland wilde bezetten. De Romeinen blijven uiteindelijk ruim 600 jaar jaar op het eiland en Korfoe maakte dus deel uit van het Romeinse Rijk.

395
Splitsing van het Romeinse Rijk in Oost en West. Begin van het Byzantijnse Rijk. Korfoe komt onder invloed van het Byzantium. Omdat het eiland best ver afgelegen lag, werd het niet goed beschermd. Het werd regelmatig aangevallen door Goten, Normandiers, Vandalen en Saracenen.

562
Goten vallen Korfoe aan. In die tijd wordt ook het oude fort gebouwd om aanvallen af te weren.

650
Saracenen vallen Korfoe aan en bezetten het eiland. Ze gebruiken Korfoe als uitvalbasis om hun vijanden te bestoken.

733
Byzantijnen verjagen de Saracenen. Er volgt een periode van rust waarin de Byzantijns-Orthhodoxe cultuur een bloeiperiode kent.

1081
Normandiers vallen het eiland aan maar worden door de Byzantijnen verjaagd. Belangrijk was de hulp van de Venetianen

1204
Het Byzantijnse Rijk word omver geworpen door Kruisvaarders. Dit heeft als gevolg dat Korfoe 10 jaar lang onder Venetiaans bewind komt.

1214
Het Byzantium veroverd Korfoe terug via het despotaat van Epirus. Het despotaat van Epirus was 1 van de 3 onafhankelijke Griekse staten. Een halve eeuw was het rustig en de welvaart floreerde totdat de dreiging uit Sicilie weer zat aan te komen.

1267
Sicilianen bezetten het eiland onder leiding van Charles van Anjou. Charles van Anjou was in die tijd de Koning van Sicilie en wat hij wilde was het Katholicisme op het eiland doen zegevieren.

1386-1797
De Venetianen overheersen het eiland. Vooraanstaande Korfioten vragen om bescherming. De Venetianen zijn de beschermers tegen de Turkse heerschappij. De invloeden van de Gentianen zijn in Korfoe vandaag overduidelijk. Tijdens de Venetiaanse heerschappij heeft kunst en architectuur gefloreerd. In deze periode (ongeveer 4 eeuwen) was Italiaans de officiele taal. Een opmerking: Korfoe is nooit in handen van de Turken gevallen!!!

1797-1799
Korfoe valt in de handen van het Frankrijk van Napoleon. De Korfioten waren blij dat ze van de Venetiaanse heerschappij af waren. Turkije en Rusland waren minder blij met deze ontwikkeling.

1799-1807
In 1799 verjoegen de Russen en Turken de Venetianen van het eiland en riepen de republiek uit van de 7 eilanden. Vandaag worden de eilanden van de Ionische zee ook wel de "Eptanisa" genoemd wat letterlijk de "7 eilanden" betekent.

1807
Terugkeer van de Fransen voor een periode van 7 jaar

1814
Na de val van Napoleon kwam Korfoe vlug in de handen van de Britten. Er werd een verdrag afgesloten en hierin werd vermeld dat Korfoe een onafhankelijke staat werd onder Brits protectoraat. Het Grieks was ondertussen weer de officiele taal van Korfoe en het verlangen naar eenwording met Griekenland werd sterker dan ooit. Griekenland had zich ondertussen gedeeltelijk bevrijd van de Turken.

1864
Op 21 mei 1864 wordt Korfoe officieel herenigd met Griekenland. Korfoe is vrij maar verliest heel veel van haar uitstraling. Korfoe was de fantastische stad van de Eptanisa. Na de eenwording van Griekenland kreeg Athene meer aandacht en Korfoe werd een doodgewone stad zoals andere steden in Griekenland. De universiteit verhuisde van Korfoe naar Athene.

1923
Het Korfoe incident. Tijdens zijn bezoek aan Korfoe wordt de Italiaanse afgevaardigde Tellini vermoord. Mussolini valt Korfoe aan en bezet het eiland. De volkenbond haalt hem uiteindelijk over om weer te vertrekken.

1944
WO II: de geallieerden bevrijden het eiland dat eerst door de Italianen en Mussolini was aangevallen en later door de Duitsers.

1945-1960
Crisis, armoede

Griekenland 1864 tot heden
Tijdens Oorlog van de Wereld I de Fransen namen tijdelijk militair bezit van het eiland in 1916 om een toevluchtsoord voor het uitgeputte Servische leger te verstrekken. De Verklaring die van Corfu, de unie van de Yoegoslaven afkondigt, werd ondertekend hier in 1917.  In 1923 bombardeerden de Italiaanse krachten en hielden Corfu kort, na de moord van een Italiaanse grensdelegatie. In Oorlog van de Wereld II, werd de stad opnieuw gebombardeerd door de Italianen en werd bezet in successie (1941-44) door de krachten van Italianen en van Duitsers tot het door Griekse en Britse troepen in Oktober 1944 opnieuw werd genomen en aan Griekenland werd hersteld. Veel van zijn gebouwen en andere oriëntatiepunten werden vernietigd in het bestrijden van 1943, maar Koninklijke Palace (1816), een vroegere woonplaats van Britse gouverneurs en nu een museum ontsnapten. Het eiland ontsnapte aan de grote aardbeving van 1953, die grote delen van de zuidelijke Ionische Eilanden vernietigde, en werd zeer populair met toeristen. In 1962 werd palace die (1890-91) wordt gebouwd voor Elizabeth, keizerin van Oostenrijk, omgezet in gebruik als casino.

Het moderne Grieks Corfu of "Kerkyra" (Latijnse oude Corcyra) de belangrijkste stad en de haven, en het kapitaal van nom's, liggen op een schiereiland op de het oostenkust van het eiland dat in noordwestelijk Griekenland, northerly van de Ionische Eilanden, in het Ionische Overzees is. Het is lang ongeveer 36 mijlen (58 km), terwijl zijn grootste breedte ongeveer 17 mijlen (27 km) en zijn gebied 229 vierkante mijlen is (593 vierkante km). Corfu wordt gescheiden van het Griekse en Albanese vasteland door een smal kanaal. Met de kleine Eilanden Paxi en Antipaxos, vormt het de afdeling (nom?s) van Korfu (bevolking, 2001: 113.479), de hoofd en grootste stad waarvan de haven van Corfu is (pop. 2001 41,048) op de oostelijke kust van het Eiland van Corfu. Het noordelijke deel van het eiland is bergachtig met de Pantokratorberg die 906 m (2972 voet) bereikt, het centrale heuvelige deel, en het zuidelijke lage deel en vrij niveau. Zijn noordoostelijk uitsteeksel, dicht bij de Albanese kust, oost-west tendensen en bereiken een piek in Pantokrator; de andere waaier, in het centrum van het eiland, is lager. Het eiland bronwater, vruchtbaar, en befaamd om het aantrekkelijkste platteland van de Griekse eilanden te hebben. De bomen van de olijf overheersen, maar sinaasappelen, citroenen, druiven, en het graan (mais) is ook gecultiveerd. De uitvoer omvat olijfolie, fruit, korrel, en wijn.